สนามหลวง ณ กรุงเทพมหานคร เวลาสามโมงยี่สิบนาทีตามเวลาประเทศไทย อุณหภูมิปัจจุบันคือสามสิบองศาเซลเซียส ความชื้นเจ็ดสิบเปอร์เซนต์ ลมพัดจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก ยุงตัวหนึ่งบินด้วยความเร็วยี่สิบสองกิโลเมตรต่อชั่วโมงและลงจอดที่แขนของเด็กชายคนหนึ่งก่อนจะถูกแรงอัดจากฝ่ามือขนาดสามคูณหกนิ้วอัดกระแทกคาแขนก่อนจะถูกทิ้งลงให้พักผ่อนบนผืนหญ้า

“ว่าว” ลอยอยู่กลางท้องฟ้า สีแดงตรงปลายของมันต้องแสงมันปลาบราวกับทาน้ำมัน ลักษณะของว่าวก็เหมือนว่าวทั่วไปที่มีขายตามท้องตลาดซึ่งตอบสนองต่อความต้องการของลูกค้าทุกเพศทุกวัยในบางโอกาส

ว่าวลอยไปกลางอากาศโดยปราศจากผู้ครอบครอง จากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก

ใช่แล้วล่ะ เราไม่ได้พิมพ์ผิด มันไม่ได้ลอยไปตามทิศทางลมจากที่อธิบายไว้ในย่อหน้าที่หนึ่ง ว่าวลอยทวนลมเพื่ออะไรเราเองก็ไม่อาจตอบแทนมันได้ เพราะตัวเราเองก็ไม่ได้มีความรู้ในคุณสมบัติว่าวที่เป็นที่ต้องการทางการตลาดของว่าว

 พนักงานบริษัทหนุ่มคนหนึ่งนั่งบนพื้นหญ้า ไร้วัสดุรองนั่ง เขาถอนหายใจลึกขณะที่กำลังถูรองเท้ากับพื้นหญ้าเพื่อขับไล่วัตถุไม่พึงประสงค์สีเหลืองอ่อนหรือ “ขี้หมา” ที่สามัญชนใช้เรียกเป็นคำนามในโอกาสปกติของการสนทนา

 กวีไร้บ้านคนหนึ่งจ้องมองว่าวที่ลอยไปตามลม ลมที่ไม่ได้แรงพอที่จะทำให้มันเคลื่อนที่ เขาจดจำมันไว้เพื่อเขียนบทกวีสวนกระแสเชิงเปรียบเทียบกับมนุษย์ที่เหมือนกับว่าวทวนลม

 หญิงขายบริการคนหนึ่งเตรียมตัวสำหรับงานในคืนนี้ เธอกำลังคิดว่าเมื่อไรจะได้เลิกทำงานแบบนี้เสียที เธออยากมีงานที่สามารถบอกผู้อื่นได้เต็มปากเต็มคำบวกกับอยากเลิกทำงานที่ต้องใช้ปากทำอย่างว่ามากกว่าพูด

 ชาวเร่ร่อนไร้บ้านมากมายเตรียมหาสถานที่เพื่อบรรเทาความเหนื่อยล้าจากวันนี้เพื่อตื่นมาพบอนาคตที่ไม่มีหวัง อาจจะเป็นม้านั่ง ป้ายรถเมล์ หรือพื้นตามทางเท้าและนั่นอาจเพียงพอแล้วสำหรับการที่ต้องตื่นมาเจอกับรุ่งเช้าอันไร้ความหวัง ดวงอาทิตย์ในสายตาพวกเขาคือสิ่งตอกย้ำให้เจ็บปวดกว่าเดิมว่าวันเวลาได้หวนกลับมาเป็นวันใหม่อีกแล้ว

 กวีสวนกระแสยังคงมองว่าว เขาจดจำมันเพื่อจะลืมมันในวันพรุ่งนี้

 เรากำลังมองพวกเขา ไม่ใช่ว่าวแต่อย่างใด เด็กชายกำลังเกาแผลยุงกัด พนักงานบริษัทหนุ่มผู้โชคร้าย หญิงขายบริการนางหนึ่ง คนเร่ร่อนกลุ่มหนึ่ง และกวีสวนกระแส

ทุกคนไม่ได้ใส่ใจว่าวยกเว้นกวี “คนนั้น” เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ดำเนินตามเส้นเวลาเป็นเวลาสามสิบวินาที 

ว่าวตกลงหลังจากลอยอยู่ประมาณสิบนาทียี่สิบหกวินาที